Anam…
Sen bu dünyadan göçeli yıllar oldu.
1986 yılında ışıklara yürüdün ana… Ben uzaklardaydım. Yetişemedim sana…
İçimde kalan o eksiklik yıllardır hiç kapanmadı.
Ama seni hep o gülen yüzünle sakladım içimde.
Yorgun ama sıcak, sessiz ama güçlü, çocuklarına bakarken gözleri ışıldayan halinle…
Zaman geçti ana…Saçlarımız ağardı. Biz de yaşlandık.
Ama sen hayalimde hiç yaşlanmadın.
Hep canlı, hep gülümseyen yüzünle kaldın…
Ne telefon kullandın,
ne uzak şehirlerin telaşını bildin.
Senin dünyan başkaydı ana…
Bir tandır sıcaklığı vardı ellerinde.
Bir evin yükü vardı omuzlarında.
Ama en çok da
çocukların vardı yüreğinde.
Şimdi düşünüyorum da…
Sen yaşarken biz kardeştik ana.
Sen gidince
her birimiz ayrı bir ev olduk.
AYRI ŞEHİRLER…
AYRI HAYATLAR…
AYRI ÇOCUKLAR…
Zaman geçti.
Acı eksilmedi belki
ama insan yokluğa alışıyormuş ana.
Şimdi onlarca torunun var.
Yeni nesil büyüyor.
Kimisi birbirini tanıyor,
kimisi sadece isim biliyor,
kimisi de hangi emekle büyüdüğünü,
hangi yokluklardan geçildiğini bilmiyor bile…
Çünkü zaman değişti ana.
Eskiden bir sofraya toplanmak için
senin sesin yeterdi.
Bir bakışın,
bir susuşun,
bir “gelin çocuklar” deyişin…
Şimdi aynı kanı taşıyan insanlar
aynı sofrada zor buluşuyor bazen.
Ve ben bugün
şu resme uzun uzun baktım ana…
Başına topladım hepimizi.
Işıklara yürüyen Hamide ablamı…
Sacit ağabeyimi…
Hayatta kalan kardeşleri…
Hayat dağıttı bizi belki
ama ben bu resimde
senin hayalini yeniden kurdum ana.
Çünkü senin en büyük arzun
çocuklarının birbirinden kopmamasıydı.
Şimdi daha iyi anlıyorum:
BİR EVİ YUVA YAPAN DUVAR DEĞİL,
ANANIN YÜREĞİYMİŞ.
Ve sen gidince ana…
Sadece bir insan gitmedi.
Bir evin sıcaklığı,
bir sofranın bereketi,
bir aileyi birbirine bağlayan görünmez bağ da eksildi.
Biz yaşlandık ana…
Saçlarımız ağardı.
Ama insan kaç yaşına gelirse gelsin
anasını kaybedince
içindeki çocuk biraz yetim kalıyormuş.
Bugün Analar Günü…
Başta anam Havva olmak üzere,
ışıklara yürüyen bütün anaları,
ablam Hamide’yi,
ağabeyim Sacit’i
özlemle anıyorum.
Ve biliyorum ki ana…
MEĞER İNSANIN EN BÜYÜK ZENGİNLİĞİ
AYNI RESİMDE KALABİLMEKMİŞ…
İSMAİL ERDAL 10.05.2026 analar günü Muğla
Yorum Ekle
