Ne yazık ki çoğu heder oluyor, MEVSİM DUT ZAMANI!..

 Haber: Ahmet Şimşek
Haziran ayı gelmesiyle, kirazların, vişnelerin, dutların da mevsimi geldi. Kara dut ve mor  dut ekşimsi ve dadı damağımızda kalacak bir tat bırakır yiyenin ağzında, Tabi beyaz dutun tadı bir başkadır, şekerden baldan tatlı şerbet gibi bir tat vardır. Dutların da bizim memleketimizde çeşit, çeşit; tat, tat farklı lezzetli olanları vardır.
Bir yazıda şu anıyı okumuştum, “Bir gün bahçede tek başıma oyun oynarken ağaçtaki olgunlaşan dutları gördüm. Hemen ağaca çıkıp yemeye başladım. O kadar çok yedim ki yemekten yorgun düştüm. Ağaçtan inip gölgesine uzandım, uyudum. Sonra birden ablamın çığlığı  ile uyandım. Beni yerde ağzım burnum kıpkırmızı bir halde görünce ağaçtan düştüm sanmış. Yanıma gelip bakınca kan olmadığını, karadut lekesi olduğunu anladı. Bu seferde üstümü başımı kirlettiğim için ağlamaya başladı. Bilirsin karadut lekesi de hiç kolay çıkmaz. Annemle babam işten gelip beni o halde görseler kendisine kızacaklar. Sonra babaannem bahçeye gelip “Ne oldu Nergis?” dedi. Ablam, “Baksana babaanne, bütün üstünü kirletmiş, annem kızacak bana.”
Babaannem, “Hadi ağlama, şimdi çıkartırım ben onları” dedi. Sonra karadut ağacının yanına gidip birkaç dut yaprağı kopardı, avcunun içinde parmaklarıyla ezdi, köpürttü. Elimi yüzümü dut yaprakları ile ovalamaya başladı.
“Neden?” diye sordu Verda.
Çünkü karadutun lekesini sadece kendi yaprağı çıkarırmış.
Babaannem:
“İnsan da aynı bu ağaç gibidir” demişti o gün bize. “Yarasına ilacı başka yerde arayan her zaman yanılır. Her yaranın merhemi kendi dalındadır.“
05amasyam-05 Kültür, Haber,  magazin 2022

Yorum Ekle