Uzun zamandır gelemediğim için belli etmesen bile kırgınlığını hissediyordum….
İşlerimiz yüzünden kendi derdimize düştük.. Seni çok ihmal ettik biliyorum..
Bu sefer çok geciktim…
Özür dilerim anne….
Araç muayene istasyonunda işim biter bitmez mahallemdeyim bak !
Elimi yüzümü yıkamak içimden gelmiyor. Olduğum gibi kalsın üstüm başım…..
Çocukken olduğu gibi dizlerim kanasın, sümüğüm aksın, kiraz ağacında göyneğim yırtılsın isterse….
Hiç birşey umurumda değil ..
Bugün çocuk kalmak ve sana nazlanmak istiyorum.
Çocukluğumun geçtiği mahallemizdeki mütevazi baba ocağında . .
Sokaklarda toprak kokusu da yok artık.
Sahi eski evler, Hatice, Ayşe, Asiye, Saliç, Nazike, Adile ve fırıncı Teyzeler neredeler ANNE?
Mahallemiz kat karşılığı dairelerle dolmuş..
Hayriye Emem’in evinin yerinde yerler esiyor..
Tekkeli Orhan da evi müteahite vermiş.. İş makineleri harıl harıl çalışıyor…
Burada da herkes modaya uymuş..
Ekmek almaya gönderdiğin Mümin Ağabey’in bakkalı da yok artık…
Biliyor musun anne, sıcak ekmeğin köşesinden koparıp yiyen de bendim …
Bir parçasını da kardeşime verip suça onu da ortak ediyordum..
Mahallemiz ne kadar da sessiz..
Çocukluğumuzu kimler (ç)aldı ANNEEE?
Bu sabah çok acıktım anne !!!
Her zaman olduğu gibi
Kuzine sobasına patates atar mısın?
Babam, Kırkharman Peyniri’ni sıcak su ile terbiyeledi mi?
Ahmet Kara Emmi’nin oradan sıcak ekmek almaya gidiyorum kenarından koparıp yersem kızma bana olur mu?
Beni yine siyah önlüğümle ve dua ederek okula yolla bugün…..
Sarı saman renkli matematik defterimi ve okul dergimi sakın unutma anne !!!
Çantama yumurtalı dürümde koy istersen.. ..
Amerikan süt tozu içmek istemiyorum..
Önlüğümün cebine FAHRETTİN KONYAR amcadan aldığım KIRIK LEBLEBİ ile ERDEN ŞEKERİNDEN de koy istersen….
Teneffüslerde arkadaşlarla atıştırırız..
Haydi, annem çabuk !
Önlüğüm biraz daha üzerimde kalsın istiyorum…
Unutulmaz bir okul günü olsun…
Çabuk anne çabuk…
zil çalacak geç kalırsam HALLEMOĞLU öğretmenim bana kızabilir..
Bodruma sakladığım
Teksas-Tommiks’leri sakın çöpe atma olur mu ?
Ha birde babam görmesin o kitapları….Çok kızar…
Ben de sana söz veriyorum okula giderken ADÜLLÜ EMMİ’nin bahçesine girip meyve (ç)almayacağım….
Gidiyorum anne, çenede (Köşebaşı) en çok korktuğum DÖNDÜ beklese bile……
Kardeşim Adnan tepeden aşağıya inmiştir bekler beni …
KIRIK ÇEŞME yanına gelince Adnan Yeşilırmak ben Atatürk İlkokulu’na….
Ne olursa olsun….
Sen yine de bırakma beni anne korkuyorum sessizlik ve sensizlikten…
Ne yazık ki ne anam kaldı, ne de babam….
EVVEL GİDENLERE ALLAH RAHMET EYLESİN….
Not: Bu yazımı öksüz ve yetimlere ithaf ediyorum..
Yorum Ekle
