İrfan Sancı’yı kaybettiğimizi öğrenince içimde çocukluğumdan ve gençliğimden kopup gelen derin bir sızı duydum. Çünkü o, benim komşu köyümden çıkan bir hemşehrimdi. AYNI DAĞLARIN ETEKLERİNDE BÜYÜDÜK. Aynı rüzgârı soluduk, aynı yağmurlarda ıslandık, aynı yoksulluğu, aynı özlemleri ve aynı umutları yaşadık.
Bizim oralarda insan nereye giderse gitsin, doğduğu toprağı yüreğinde taşırdı. İrfan da öyleydi. Nerede olursa olsun hep “BEN ZUDAYLIYIM” derdi; tıpkı benim her yerde “BEN TEKELÜZELİYİM” dediğim gibi. Çünkü insanı insan yapan yalnızca yaşadığı şehirler değil, çocukluğunu bıraktığı köyü, yürüdüğü yollar, baktığı dağlar ve içinden geçtiği çaylardır.
Destek Çayı, köylerimizin önünden akarak giderdi. O çayın yanına kurulmuş köylerimiz aynı yöne bakardı; birbirini tanır, birbirinin acısını ve sevincini paylaşırdı. Köylerimizin arkasında yükselen SİVRİ TEPESİ ile ÇALDAĞI, çocukluğumuzun ve gençliğimizin sessiz tanıklarıydı. Yazın yaylaya çıkanların, kışın soba başında anlatılan hikâyelerin, çobanların, türkülerin ve umutların dağıydı onlar.
TAŞOVA’YA GİDERKEN GEÇTİĞİMİZ YOLLARIMIZ FARAVGA TEPESİ’NDE BİRLEŞİRDİ. Sonra oradan birlikte ilçemiz Taşova’ya doğru giderdik. Sanki bizim hayatlarımız da o yollar gibiydi; ayrı ayrı köylerden çıkar, AYNI HAYALLERDE, AYNI UMUTLARDA birleşirdi.
İrfan Sancı da o yollardan geçti. DESTEK ÇAYI’NI AŞARAK, FARAVGA’DAN GEÇEREK, bizim küçük dünyamızdan çıkıp yurda yayıldı. Ama ne kadar uzağa giderse gitsin, içinde hep o dağların, o yolların, o köylerin sesi kaldı.
Bizim kuşağımızın çocukları, köy odalarında, okul sıralarında, harman yerlerinde ve uzun kış gecelerinde daha güzel bir dünya düşledik. Kimimiz öğretmen oldu, kimimiz memur, kimimiz işçi, kimimiz gurbete gitti. İrfan ise kitabın, düşüncenin ve özgür sözün peşinden yürüdü. Yalnızca kendisi için değil, herkes için DAHA AYDINLIK, DAHA ÖZGÜR BİR ÜLKE hayal etti.
İrfan Sancı, yalnızca bir yayıncı değildi. O, DÜŞÜNCENİN SUSTURULMASINA KARŞI DURAN, KİTABIN VE ÖZGÜRLÜĞÜN YANINDA YER ALAN bir aydındı. Hayatı boyunca baskılar gördü, bedeller ödedi ama inandığı doğrulardan vazgeçmedi.
ÇOCUKLUK VE GENÇLİK YILLARIMIZIN, AYNI TOPRAĞIN, AYNI YOLLARIN VE AYNI UMUTLARIN İÇİNDEN ÇIKAN BİR HEMŞEHRİMİZİ UĞURLUYORUZ.
Bu dünyadan iz bırakarak gittin İrfan…
IŞIKLARDA UYU.
YILDIZLAR YOLDAŞIN OLSUN.
Seni; Destek Çayı’nın serinliğinde, Sivri Tepesi’nin rüzgârında, Çaldağı’nın gölgesinde, Faravga yollarında ve çocukluk ile gençlik yıllarımızın içinde hep yaşayacak bir hemşehrimiz olarak unutmayacağız.
İsmail Erdal 06.04.2026 Muğla
NOT: İrfan Sancı, 08.04.2026 günü saat 11.00’de Amasya İli Taşova İlçesi Zuday Köyü’de toprağa verilecektir.
Yorum Ekle
