YEREL YÖNETİMLER YAZILI KÜLTÜRÜN NERESİNDE?

Zeki Ordu
Kendi imkânlarımızla, kendi çapımızda ülkenin muhtelif yerlerini ziyaret ettiğimiz oluyor. Kırk yıla yakın eğitim camiasının içinde olan biri olarak nereye gitsem, oraya ait yazılı eserler arar, resmi ve yerel yöneticilerin bunlara ne kadar katkıda bulunduklarını merak ederim.
Bu hususta çok hassas olan yerler var.
Genelde tanıtımlar, festivaller ve turistik yerlerin tanıtımıyla oluyor. Turisttik mekânların çoğu tabii olduğundan bir katkı sağlamaya lüzum kalmıyor. Bir göl, bir şelale, bir nehir, bir kale vs…
Gelenlere buralar tanıtılır. Hâlbuki buralar zaten vardır.
Diğer en çok rağbet gören tanıtım şekli de festivaller veya verilen konserler. Festivallerde de zaten en önemli kısmı davet edilen müzisyenler olmaktadır.
Özellikle müzisyenler astronomik para alırlar. İşin tuhaf yanı bunlara gözünü kırpmadan para verecek o kadar kişi bulunur ki, görenler de parayı bunlar keşfetti ve bunlar basıyor sanacak.
Tanıtımların en garip tarafı yazılı tanıtımdır. Hâlbuki kalıcı olan da bunlardır. Bir sanatçıya verilecek para ile en az üç yıl ya dergi, ya kitap veya buna benzer matbu neşriyat çıkarılır. Çıkarılır çıkarılmasına da kimse bunlara destek olmak istemez.
Bu korkudan mı, lüzumsuz görülmesinden mi, an itibariyle fazla rağbet görmemesinden mi bilmem. Bildiği odur ki bu şekilde neşriyatlara katkıda bulunan yerel yöneticiler az değildir ülkede. Onlar da zaten tarihe geçmiştir.
Bazı şehirler hakkında yazılmış o kadar eser, araştırma, makale, deneme, şiir vardır ki bunların tamamı bulundukları ilçe ilin dışına çıkmış hatta yıllardır kaynak eser olarak kullanılmıştır.
Bu hususta Tirebolu ilçesi ile Ünye ilçesi bir hayli öndedir. Hakkında en çok kitap yazılan ilçe belki de Tirebolu’dur. Yine şehirle ilgili en çok kaynağın derlendiği ilçe de Ünye’dir.
Ünye’nin nüfusu 130 bin civarındadır. Büyük bir ilçedir. Tirebolu ise 32 bin kişi civarındadır. Tirebolu hakkında yirmiye yakın eser vardır.
Bir köy, belde, ilçe ve ilin yazılı tanıtımı yarınlara bırakılan vesikadır. Burada yerel yöneticilere büyük iş düşmektedir. Yoksa kişiler hem araştırıp, hem yazıp hem de parasıyla bastıracak ve “Bizim köyde, ilçede, ilde bunlar var” diyen başkaları mutlaka olacaktır.
Övünmek başkasının, zahmet hazırlayanın olduğu yerde kalıcı eserler çıkmaz.
Yani…

Yorum Ekle