YAPICI TENKİT ÖVGÜSÜZ TAKDİR

Tenkit; eksikliği tamamlar, verimsizliği giderir.

Takdir; iyiliği tasdiktir, doğruluğu görmedir, güzeli sevmedir.

Tenkit; usulünce ve vusulünce  güzelce yapılırsa hayat kurtarır.

Takdir; adabınca, erkanınca yapılmayınca hayat karartır.

Tenkit; “tenkide açık” olan insanı mutlu ve umutlu eder.

Takdir; “övgü bekleyeni”  elbette  mutsuz ve umutsuz eder.

Tenkit; bilgiyi, ilgiyi, beceriyi, tecrübeyi, önemsenmeyi artırır.

Takdir; aşkı, şevki, vecdi, iştiyakı “kendi olmayı” artırır.

Tenkit; “tutarlılık hastası”  olmak gibi bir yanlışa düşürmemelidir.

Takdir; “müzmin şımarık” bir ruh yapısına  dönüştürmemelidir.

Tenkit; yıkıcı, köreltici, şevk kırıcı, azmi söndürücü olmamalıdır.

Takdir; yüreklendireyim, heveslendireyim derken, zarar verici  olmamalıdır.

Tenkit; düzeltici, tamir edici, güzelleştirici bir üslupla yapılmalıdır.

Takdir; şımartıcı, saptırıcı, bezdirici bir usulle yapılmamalıdır.

Tenkit; farklı  delil sunucu, müspet yol gösterici bir anlayışla yapılmalıdır.

Takdir; “hak edişi”  “teşekkür” ve “tebrik”   ödüllendirmesiyle yapılmalıdır.

Tenkit; mükemmeli aramaya ve kavramaya yardımcı olma amacıyla yapılmalıdır.

Takdir; “hak edişin”  hakkını vererek ve gözeterek yerli yerince yapılmalıdır.

Tenkit; yerinde, zamanında ve kıvamında ,kararında ve ayarında yapılmalıdır.

Takdir; övücü, övgüleyici, şımartıcı, iç hali yıpratıcı bir anlayışla yapılmamalıdır.

Tenkit; kusurluyu kusurdan, sakıncalıyı sakıncadan kurtarma çabasıyla yapılmalıdır.

Takdir; “başarıyı”,”gayreti”, “iyiliği” artırma çabası ve yarınlara hazırlama teşvikidir.

Tenkit; “adam gibi adam”,”insan gibi insan” olabilme yollarında yürümeyi kolaylaştırır

Takdir; “adam gibi adam” ların “ insan gibi insan”ların  elbette en tabii hakkıdır.

Tenkitten rahatsızlık, huzursuzluk duyulmamalıdır. Aksine hoşnutluk duyulmalıdır.

Takdirden hoşlanmayı, şımarıklığa kaydırmamalıdır. Duruş güzelliği yitirilmemelidir.

Tenkit; dostluk kapıları açılmasına, olumlu ilişkilerin kurulmasına  vesile olmalıdır.

Takdir; küçük düşürmemelidir, pişmanlığa sevketmemelidir, tekdire dönüşmemelidir.

Tenkit; “söz” ün “özü” nü, “öz” ün anlamını ortaya koymak için yapılmalıdır.

Takdir; huyu güzelleştirici, aydınlandırıcı ve vefalandırıcı bir üslupla yapılmalıdır.

Tenkit; rencide edici, hırpalayıcı ,zarar verici ve  yıpratıcı bir anlayışla yapılmamalıdır.

Takdir; müspet bir destek özverisiyle moral aşılayıcı bir bakış açısıyla  yapılmalıdır

Tenkit; ilham verici, ilişkilerde iletişimi geliştirici, değişime açık bir  anlayışla olmalıdır.

Takdir; ruhu okşayıcı, nefsi dizginleyici , insanı dengeye sokucu bir  anlayışla  olmalıdır.

Tenkit; “iyi niyetli” , iyileştirici ,ümitlendirici güzel düşüncelerle  yapılmalıdır

Takdir; muhatabına “ehil” olduğunu hissettirmeli  ve “ehliyetinin”  kıymetini bildirmelidir.

Tenkitin dozu çok  iyi ayarlanmalıdır, ölçüsü ,dengesi  çok iyi  tutturulmalıdır.

Takdirin dozu da çok  iyi ayarlanmalıdır, haddinden fazla  abartılı olmamalıdır.

Tenkit; hasetten, çekememezlikten, istememezlikten,   kaynaklanarak yapılmamalıdır.

Takdir; menfaatlenme beklentisiyle, çıkar dürtüsüyle, menfi bir amaç ile yapılmamalıdır.

Tenkit; “ötekileştirme” den, ayrıştırmadan, farkını  farkettirici bir uslüpla olmalıdır.

Takdir; “olduğu kadarı” ile yapılmalıdır. Olduğundan fazlası ile yapılmamalıdır.

Tenkit; kini, nefreti, öfkeyi ,hırsı, tamahı ve inatçılığı  doğurmamalıdır.

Takdir; “iyiyi”  “kötüye”, “güzeli” “çirkine” çevirmemelidir.

Tenkit; araştırmadan, anlamadan,  emin olmadan yapılmamalıdır.

Takdir; muhatabına değer verip, değerlendirme üzerine yapılmalıdır

Tenkit; “eleştiri” den önce, “özeleştiri” üzerine yapılmalıdır.

Tenkit; insanı insan eden unsurları hatırlatıcı  bir hassasiyetle yapılmalıdır.

Takdir;  “egoyu” öne çıkarıcı değil, “şahsiyeti”  ve “vasıfları” öne çıkarıcı yapılmalıdır.

Tenkit; daima yapıcı yapılmalıdır.

Takdir; daima övgüsüz yapılmalıdır.

Tenkit  insan  için lazımdır.

Takdir de insan için  lazımdır.

Yazan : Ahmet YÜTER

Yorum Ekle