SESLENİŞ

Ben bir insanım.
İnsanlardan bir insanım.
Bir damla su’danım, topraktanım, çamurdanım.
Ben bir canım,
Canlardan bir canım.
Rabbi rahimim Hu’danım, O’nun bahşettiği hamurdanım.
Önce gönlüme, sonra gönüllere seslenmektir asıl muradım!

● ● ●
Tabiat ananın kucağında,
Baharı yaşıyarak geçsin günlerimiz.
Bir imtihan meydanı olan şu dünya ocağında,
Yeşersin her zaman sevgi yüklü ümitlerimiz.
İlmin, irfanın, inancın ve medeniyetin otağında,
İnsanlık âlemine hayat sunsun düşüncelerimiz.
Sabahın seher vaktinin engin ve dingin şafağında,
Derinlik kazansın hayallerimiz ve beklentilerimiz.
Hoşgörünün ve hüsn-ü zannın hayat verici ışığında,
Hakikate bağlı kalsın bütünüyle değerlendirmelerimiz.
Yüzlerimizin, gözlerimizin ve sözlerimizin aydınlığında,
Eksik olmasın, sevimli ve mana yüklü tebessümlerimiz.
Huysuz ruhların oluşturduğu kirlilik bataklığında,
Çirkinleşmesin, çirozlaşmasın, ruhlarımız ve beyinlerimiz.
Her canlı varlığı sevebilme iyiliğinin hoşnutluğunda,
Gelişsin, güzelleşsin birbirimizle olan ilişkilerimiz.
Herkesi ve her şeyi kendi konumları şıklığında,
Kabullenme düşüncesiyle beslenmeli hislerimiz.
Birbirimizi yürekten, içtenlikle kucaklama aşıklığında,
Muhabbet ve marifet iklimiyle huzur bulsun gönüllerimiz.

● ● ●
Ben bir insanım,
İnsanlardan bir insanım,
Bir damla su’danım, topraktanım, çamurdanım.
Ben bir canım,
Canlardan bir canım.
Rabbi rahimim Hu’danım, O’nun bahşettiği hamurdanım,
Önce gönlüme, sonra gönüllere seslenmektir asıl muradım!

Yazan: Ahmet YÜTER

Yorum Ekle