KAR NEDİR?

Kar : Gönüllere “Yar” dır, yeryüzüne “kar” dır, yokluğa “var” dır.

Kar : Kirleri arıtandır, çirkinlikleri örtendir, mikropları öldürendir.

Kar : Duyguları ve hisleri canlandırandır, düşünceleri güzelleştirendir.

Kar : Ailelerin yüzünü güldürendir, çocukları coşkuyla  neşelendirendir.

Kar : Toprağı suya kandırandır, insana ölümü ve dirilişi hatırlatıp uyandırandır.

Kar : Semanın arzı meftun eden telli duvaklı bembeyaz  muhteşem gelinliğidir.

Kar : Gündüzlerin tefekkür yüklü güftesidir, gecelerin mana yüklü bestesidir.

Kar : Üşüterek ısınmanın kadir kıymetini bildirendir, yeryüzünü şekillendirendir.

Kar : Oluşuyla dingin ve yumuşaktır, duruşuyla ak, pak, tertemiz ve berraktır.

Kar : Dünün yaşanmışını, bugünün yaşananını, yarının  yaşanacağını  düşündürendir.

Kar : Kış mevsiminin muhteşem kokusudur, toprağın bereket tohumlu dokusudur.

Kar : Kuşların kanatları gibi  hafiftir, suskunluğu ile anlamlı konuşan  naiftir.

Kar : Bütün güzelliğiyle, bütün görkemli haliyle ve soğukluğuyla parlayan bir ışıktır.

Kar : Şehirleri yoran kalabalıklardan arındırandır, tenhalıkları bağrında barındırandır.

Kar : Adımları yavaşlatandır, “yeniden doğmak için” durup dinlemeyi öğretendir.

Kar : Saflığın, duruluğun simgesidir, temizliğin, nezafetin belirgin göstergesidir.

Kar : “İçimizdeki çocuğu”  keşfettirendir, onun hisli sesine kulak verdirendir.

Kar : Havayı buz gibi soğutandır, yüreği sımsıcak ısıtandır, gönül iklimini ışıtandır.

Kar : Lapa lapa yağdıkça susandır, bütün sesleri dengeleyip ahenkle kısandır.

Kar : Yağarken insanları dışarıya  doğru  koşturandır, dışarıda sevindirip coşturandır.

Kar : Gürültüleri hayatımızdan  çekip alandır, huzurun  sükunetli iklimini hazırlayandır.

Kar : Güzel fikirleri uzaklara ulaştırandır, insanı kendi haline bıraktırandır.

Kar : Göklerden arzın kucağına birbirine çarpmadan tane tane düşüşüyle muhteşemdir.

Kar : Derinliğine sevgisini insanların iç aleminde tefekkür  boyutlu  yaşatandır .

Kar : İnsana “yaşama tutkusu”  verendir, insanı “ SEVGİLİ” ye (*) yönlendirendir.

Kar : Hayatımıza “beyaz bir sayfa” açandır, ruhumuza mana yüklü ışık saçandır.

Kar : “Yeni kalan güzel  şeyleri”   hatırlatarak  duygulandıran ve heyecanlandırandır.

Kar :  Mühim bir  “misafir” gibi  zarafeti  ile gelerek  zarafeti ile geçip  gidendir.

Kar : Ekinleri, dağları, tepeleri, dört bir yandan sarmalayan bembeyaz bir yorgandır.

Kar : Lapa lapa yağışıyla, hayatımızın akışına sunulan ilahi bir hediyedir.

Kar : Yağışlı güzel ve anlamlı günler, güneşli güzel günlerin anlamlı habercisidir.

Kar : En delikanlı mevsimin  özlenen ve gözlenen sevimli meyvesidir.

Kar : “Elinle yaptığın iyiliği dilinle yıkma sakın” dersini ve nasihatini öğütleyendir.

Kar : Eve “ruhen ” yerleştirerek, işe “ruhen” bağlayarak   ferahlatandır.

Kar : Kuruyan topraklara, boşalan barajlara ve  göletlere can suyudur.

Kar : “İlkbaharın o muhteşem zaman dilimine hazırlanın”  mesajını verendir.

Kar : “ Yoksulu, darda zorda olanı, mazlumları  ve hayvanları unutmayın” diyendir.

Kar : Olanca berraklığıyla,  billur gibi oluşuyla,  dünyamıza teşrif edendir.

Kar : Toprağı dezenfekte edip yumuşatan ve canlı hale getirendir.

Kar : “Kara gün  kararıp kalmaz, umutsuz hayat olmaz”  gerçeğini hatırlatandır.

Kar : Umudu aşılayandır, güzel beklentidir, engin dinginliktir, muazzam zenginliktir.

Kar : “Basmak” için değil, “bakmak ve ibret dersi almak” içindir.

Kar : Ruhumuzun derinliklerinde ki  karartıları tertemiz temizleyendir.

Kar : Nimeti, şükrümüzü eda etme fırsatlarını önümüze serendir.

Kar : Rahmetin kristalize  olmuş şekli ve şemailidir.

Kar : İnsanın “kendine yolculuğu” dur, iç alemine yönelişidir.

Kar : Taneleri “birbirine zarar vermeden yol almayı” çok iyi öğretendir.

Kar: Taneleri “tevhidin”  aydınlık mana yüklü heceleridir.

Kar : Taneleri umudu ve mutluluğu  artırandır, kaygıları unutturandır.

Kar : Taneleri gibi olmak gerektir, dillerin ucuna konmak gerektir.

Kar : “Kainat kitabını”   bambaşka  bakış açılarıyla okutandır.

Kar : Yepyeni yayınlanmış mühim  bir kitabın  heyecanı gibi duygulandırandır.

Kar : Tedbirli ve tedarikli yaşamayı  öğreten, ihmalkar olmamayı ikaz edendir.

Kar : Netice itibariyle Karacaoğlan’ın dilindeki anlamıyla;

“İncecikten bir kar yağar,

Tozar elif diye diye.

Deli gönül abdal olmuş,

Gezer elif diye diye.”

Bahtının baharını gönlünün neharını aramak ve bulmaktır!

(*): “Sevgili; “Allah” tır.

 

Ahmet YÜTER

Yorum Ekle