EV NEDİR?

Ev: ‘’ Meveddet makarrı ’’ dır.
Ev: Bereket, hareket ve marifet mekanıdır.
Ev: Olmazsa olmaz en mühim ve en zorunlu barınma mekanıdır.
Ev: Sevgi, saygı, sabır ve sadakat gibi değerleri yaşayabilme yeridir.
Ev: Ailenin korunaklı ve barınaklı kalesi ve mahremiyet hanesidir.

Ev: ‘’Muhkem bir sığınak’’ tır.
Ev: Şükür vesilesi olan çok mühim bir nimettir.
Ev: Ebeveynin aydınlık elleriyle çocuk yetiştirme mektebidir.
Ev: Huzur, emniyet ve güven içinde yaşanılan marifet ve maharet mahallidir.
Ev: Uhrevi hayata hazırlanma fırsatlarını yaşatan dünyevi bir misafirhanedir.

Ev: ‘’ Harim-i ismet’’ tir.
Ev: Sade ve mütevazi olunca, insana insanlık mutluluğunu yaşatandır.
Ev: Sükûnet, suhulet ve muhabbetle yaşanılan sevme ve sevindirme
hanesidir.
Ev: Kurallarına ve adaplarına uygun hayat sürenlerin ‘’ Salih meskeni’’ dir.
Ev: Özel mülk olması hasebiyle bir takım ‘’ dokunulmazlık hakları ‘’
sağlayandır.

Ev: Bahtı bahar eden ‘’ aşiyan ‘’ dır.
Ev: ‘’ İkametgâh ‘’ özelliğine sahip, ‘’ Bünyan-ı mersus ‘’ tur.
Ev: Ev içi ve ev dışı özelliğine münhasır kurallarıyla yaşanan hanedir.

Ev: Sadece istirahat yeri değil, aynı zamanda ‘’ hayat mektebi ‘’ vazifesi
görendir.
Ev: Gönül evini ‘’ cennet bahçesine ‘’ dönüştüren ‘’ esenlik yuvası ‘’ dır.

Ev: Beşeriyet için ‘’ Dar-ı imtihan ‘’ dır.
Ev: Hak bilgisi ve sevgisiyle, ‘’ kulluk bilincinin ‘’ yaşandığı gerçek ‘’ huzur evi ‘’
dir.
Ev: Mimarın çizimiyle, mühendisin hesabıyla şekillenmiş muntazam
meskendir.
Ev: İlim ve ahlak, irfan ve adalet yuvasıdır, sevgi, saygı ve görgü ocağıdır.
Ev: Saygınlığın, iyiliğin ve insanlığın hâkim olduğu ‘’ hayat hanesi ‘’ dir.

Ev: İnsan için ‘’ havaic-i asliye ‘’ dir.
Ev: Tazmini kadar tezyinatı da çok mühim merhamet ocağıdır.
Ev: Gün başında hayatın başlangıcıdır, gün bitiminde varılmak istenendir.
Ev: Bireysel ve toplumsal gelişimi destekleyen ‘’ kendi olma ‘’ ortamıdır.
Ev: ‘’ Tecrübe temeliyle ‘’ dünya ile temas kurmaya birçok imkanları
tanıyandır.

Ev: Medeni olmanın ‘’ üssü’l-esası ‘’ dır.
Ev: İnsan ruhunun ve gönlünün huzur durağı ve mutluluk konağıdır.
Ev: ‘’ Yanlış hayatı doğru yaşama ‘’nın mümkün olmadığının delilidir.
Ev: İnsanın ‘’ şehir ve köy ruhu ‘’nu teneffüs ettiği insanlık mekanıdır.
Ev: Geçmişin yaşanmış, bugünün yaşanılan, geleceğin yaşanılacak olan
mekanıdır.

Ev: ‘’ Ontolojik ‘’ kabuğumuzun parçasıdır.
Ev: Hatıralar ve birikmişlikler ışığında ‘’ özelliği ve güzelliği ‘’ yaşatandır.
Ev: ‘’ Zaman idraki ’’ni en güzel şekilde imar ve inşa ettirendir.
Ev: ‘’ Geceyi bir örtü yaptık ‘’ ( Nebe; 78/10 ) ayetini gerektiğince yaşatandır.
Ev: İnsanı ‘’ düşünce iklimini ‘’ geliştirebilme imkanlarıyla ‘’muhkem kılan’’dır.

Ev: ‘’ Şerefü’l-mekan bi’l-mekin: Saadet hanesi ‘’ dir.

‘’ Ev ‘’ hakkında sözün özü budur.
İnanıyorum ki insan ‘’ evinde ‘’ mutludur!

 Aşiyan: Ev, mesken
 Bünyan-ı mersus: sağlam bina
 Dar-ı imtihan: İmtihan yeri
 Harim-i ismet: Mukaddes namus
 Havaic-i asliye: Asli ihtiyaçlar
 Meveddet makarrı: Sevgi ve muhabbet yeri
 Muhkem: Sağlam, kuvvetli
 Ontoloji: Varlıkbilim
 Suhulet: Kolaylık
 Üssü’l esas: Hakiki sağlam temel

Yazan: Ahmet YÜTER

Yorum Ekle