BUGÜN POSTA GÜNÜ CANIM SIKILIR…

Zeki ORDU
Geçmişi anmak anlatmaktan daha kolay. İşin garip tarafı anlattıklarınıza yeni neslin inanmamış olması. Sanki sizi bir şeyler uyduruyor gibi algılaması.
Nesiller arasında fark elbette olacaktır. Dede, babayla; baba evlat ile anlaşamaması gayet normal. Çünkü yaşadığı devirlerin şartları farklı. Ancak geçmişi anlatıldığında yeni neslin buna inanmaması çok hazin.

Cep telefonları çıkana kadar mektupların önemi büyüktü. Gurbete çıkan babalarımız belirli zamanlarda mektup yazar, durumunu bizlere anlatırdı. Biz böylece onun yaşadığını ve durumu hakkında bilgi almış olurduk.
Zamanla teknoloji hayatımıza girdi ve hızlı haberleşme usulleri bulundu. Önce mailler, sonra SMS ve ardından whatshapp denilen uygulamalar mektubun pabucunu dama attı. Ve artık kağıt ve kalem haberleşme alanından çekildi.
Tabii bu arada postacılar da hayatımızdan çekilmiş oldu.
Eskiler bilir her köyün veya birkaç köyün bir postacısı olurdu. Her hafta aynı gün köyü dolaşır, gurbetten mektubu gelenlerin mektuplarını sahiplerine teslim ederdi. Biz bilirdik ki o gün mutlaka postacı gelecek.
Mektubu gelenler sevinirdi. Nihayetinde sevdiklerinden haber gelecekti. Telefonun olmadığı o zamanlarda bundan daha iyi haberleşme yolu yoktu. Mektup kültür tarihimizde önemli yeri olmuştu. Ta ki önce sabit telefon, daha sonra cep telefonları çıkınca dünya küçüldü. İki tuşta dünyanın her yeriyle
görüşmek mümkün oldu. Bununla da kalmayıp sosyal medya dünyayı evin içine soktu. Faceeboook, instagram, twitter gibi uygulamalar ile iki saniye içinde irtibat kurar olduk. Mektup ise türkülerde kaldı.
”Bir of çeksem karşıki dağlar yıkılır
Bugün posta günü canım sıkılır”
Eskiden posta günleri vardı. O günlerde postacı gelip şayet mektup gelmezse kişileri bir hüzün kaplardı. Anadolu insanı ise duygularını türkülerle açığa vururdu.
Önce mektuplar çekildi hayatımızdan, sonra türküler.
Biz yeni nesle ne mektubu, ne postacıyı ne de türküleri anlatabildik.
Sanki ayağımızın altından kaydı bir şeyler. Artık üzerine pul yapıştırılan zarfların içinden borçlu olduğunuza dair dekontlar çıkıyor.
Eskiden pulsuz mektuplar da yazılırdı. Onlar postacıya verilmez bir yerlere saklanır, birileri gelir oradan alır ve cevabını yine o gizli yere koyardı.
Onu geçelim şimdi.
Canımız sıkılmasın değil mi?

Yorum Ekle