Nazım Hikmet 115 Yaşında Bizimle

0

15 Ocak Nazım Hikmet’in doğum günüdür. 15 Ocak 2017’de 115 yaşına basacak olan Nazım, dünyaca ünlü, saygı duyulan, başvuru kaynaklarında(ansiklopedilerde) yer alan, çağımızın en büyük Türk şairidir. Afşan Timuçin’e göre, Nazım “dahi”dir.

Nazım’ın 100. yaşı Türkiye’de ve dünyada coşkulu kutlanmıştı. Eğitim-Sen Taşova Temsilcilik binasında Öner Yağcı ile Yılmaz Yeşildağı’ı imacı olarak konuk etmiştik… Nazım Hikmet Vakfından getirdiğim rozetler ilgi görmüştü… 100 fotoğraftan oluşan “Nazım Hikmet Fotoğrafları”nı yer darlığından getirememiştik… Belki bu yıl başarabiliriz…

Çocukluk yıllarımın yasaklı şairiydi Nazım. Köydeki büyüklerimiz, üniversite öğrencisi gençlerle hep onu sorardı… “Vatan haini” diyen sevilir, “değildir” diyen yerilirdi… Küfürler hala kulaklarımdadır, Bu karalamaya en iyi karşılığı “Vatan Haini” şiiriyle verdi.

1968 yılında Çetin Altan (TİP Milletvekili), Nazım’dan söz edince AP’lilerce linç edilmek istenmiş, ölümden dönmüştür. Unutulmaz bir olaydır.

Lise yıllarımızda fotoğralfarı ve şiirleri yaygınlaştı… Yine de okulun yurdundaki dolaplarımızda şiirini, fotoğraflarını bulundurmak suçtu…

Fakülte yıllarımızın en zevkli konusu Nazım Hikmet şiirleri okumak dinlemekti. Yeni Türk Şiiri’nin kurucularındandı. Kaynak eser “Şiir Tahlilleri II” Mehmet Kaplan’ın bu önemli eserinde, Nazım için nesnel olmayan cümleler dikkat çekicidir. Yine de Nazım şiirine yer vermesi, Türk Edebiyatı Bölümü’nde özgürce okunmasına dayanaktı.

Şu andaki ortaöğretim müfredatında Nazım Hikmet’e yer veriliyor… Yaklaşık yirmi yıldır, dersliklere, sınıflara Nazım Hikmet konuk oluyor… Ne büyük gelişme…

Şiir, roman, öykü, tiyatro, senaryo, masal türlerinde eserler verdi. Dünyada,bütün şiirleri bütün dillere çevrildi… En ünlü şairlerin dostluğunu kazandı… Paşa torunluğundan “Komünistliğe” geçen bir insandı… Ortak şiir kitabı yazma geleneğini başlattı. Az bilinen bir eseri vardır. Vala Nureddin ile yazmışlar. Sizlerle bu şiirin paylaşmak istedim

Bakın “vatan haini” şair neler yazmış; DAVET şiirinde:

Dört nala gelip uzak Asya’dan
Akdeniz’e bir kısrak başı gibi uzanan 
Bu memleket bizim

Bilekler kan içinde, ayaklar çıplak
Ve ipek bir halıya benzeyen bu toprak
Bu cehennem, bu cennet bizim

Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın
Yok edin insanın insana kulluğunu
Bu davet bizim

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardeşçesine
Bu hasret bizim

ÇANAKKALE MASALI

Hilâl şunu nakleder her göğe çıkışında:

Bundan yıllarca evvel İstanbul’un dışında

Üç denizi seyreden bir eski kale vardı;

İçinde pek mübarek bir evliya yatardı.

Yalçın duvarlarını aydınlatırken gurup

Uzaktan bakılınca bu kale bağdaş kurup

Tepelere oturan bir devi andırırdı,

En cesur yüreklerde korku uyandırırdı.

Nur inerken semadan karanlık mazgallara

Yeşil sarıklı bir pir bürünerek allara

Göğsünde bir ay yıldız her gece zikrederdi

Burası mukaddestir, kimse giremez! derdi.

Velinin kudretine inanmayan dört çapkın

Bu kaleye ettiler köleleriyle akın.

Sanki bir an içinde çalkalandı bir deniz

İçten gelen bir dua dolaştı dehliz dehliz

Göster bu kâfirlere kudretini Yarabbi!

Birdenbire yıkıldı kale dağ göçer gibi

Dört çapkın kölelerle taşlar altında kaldı.

Karanlıklar boşlukta sallanarak alçaldı!

O gece evliyanın ruhu uçtu Allah’a!

Hiç kimse yaklaşmadı bu kaleye bir daha…

Vala Nureddin – Nazım Hikmet

Hoş ve esen kalınız.

Yorum Ekle