BAHTİYAR VAHAPZADE

0

 

Gönül dağlarına turnalar düşüyor. Alabildiğine yükselme yarışında olan dumanlar

sevdaları beraber götürüyor. Yüreğimde sefere çıkmış ne varsa beraberinde sürüklüyor.

Yürüyorum, koşuyorum, uçuyorum, tam yaklaşmış, tam yakalamış oluyorum ki tutamıyorum.

Titriyorum, ayaklarım tutuluyor, ellerim uyuşuyor, gözlerim görmez oluyor, mendilsiz, yaşlı

gözlerimle dünü günle bütünleştirip yürümeye çalışıyorum.

“Artık silmeyeceğim gözyaşlarımı

Ağlayan gözlerim değil, yüreğimdir.”

Lavların yeryüzüne ulaşma vaktinin, gözlerimdeki damlaların kurumasına faydası

yoktur. Artık ne serinliğe, ne güneşe, ne de zamanın nimetlerine ihtiyacım var. Vaktin teslim

aldığı anlarda bulutların yeryüzüne indiği ıslanışın titreyişindeyim.

Türk dünyasının önde gelen şairlerinden Bahtiyar Vahapzade 84 yaşında

Azerbaycan’ın başkenti Bakü’de 13 Şubat 2009 tarihinde vefat etti.

Vefatı üzerine genel yayın yönetmenliğini yaptığım Kümbet altında dergisinde özel

sayı yaptık. “Bahtiyar Vahapzade Yüreğimdi” adlı yazım okuduğunuz cümlelerle başlıyor.

16 Ağustos 1925 tarihinde Azerbaycan’ın Şeki şehrinde doğdu. İlk ve orta öğrenimini

Bakü’de tamamladı.1947 yılında Bakü Devlet Üniversitesi Filoloji Bölümünde mezun olarak

aynı bölümde öğretim üyesi olarak ders vermeye başladı. 1964 yılında tamamladığı Samet

Vurgun’un Hayat ve Yaratıcılığı isimli monografisi ile filoloji doktoru unvanını aldı.1980

yılında Azerbaycan İlimler Akademisi üyeliğine seçildi. 1990 yılından itibaren emekli olana

kadar üniversitede ders verdi. Çok sayıda ilmi kongrelere katılan, seyahatler yapan

Vahapzade, Almanya’daki Türk işçileri üzerinde araştırma ve incelemeler yaptı. Birçok defa

Türkiye’ye geldi. Türkiye’den Bakü’ye giden pek çok ilim ve sanat heyetiyle görüşüp, bilgi

alışverişinde bulundu.

Ülkemizde 1970’li yıllardan itibaren tanınmaya başladı. Şiirleri ve edebi kişiliğiyle

ilgili bilgiler, dergilerde yayımlandı. Şiirlerinde; vatan, millet, aile, tabiat, dil, hürriyet, hasret

gibi temaları, güçlü bir şekilde anlatmıştır. Zaman zaman aruz veznini kullanan şair serbest

mısra denemeleri de yazmıştır.

2002 yılı son günlerinde benimde ziyaret ettiğim Tenha Mezar şiirinin yazılı olduğu

şehitlikte yaşadığım duygular halen anılarımda taze duruyor. Şiirin ilk kıtası;

“Yolun kenarında tenha bir mezar

Üstünde ne adı, ne soyadı var.

Yolcu, arabayı durdur bu yerde.

Bir sor, kimdir yatan tenha kabirde? ”

Bahtiyar Vahapzade’ye göre; şair ve şiir vatan sevgisinin, millet aşkının kor halinde

temsilcisi olmalıdır. Millî kültürü, sanat, vatan sevgisini, aile sıcaklığını, ana, kardeş, evlat

muhabbetini en güzel ve en güçlü olarak anlatmalıdır. Şair hak ve hakikat yolunda her türlü

mücadeleyi yapmalıdır. Şair, bir milletin milli ve manevi değerlerini korumalı ve

sevdirmelidir.

Kendisini yakından tanıyanlardan biri de benim. 2015, doğumunun 100. yılıdır.

Hocayı saygı ve minnetle anıyorum.

Bahtiyar Vahapzade’nin “Azerbaycan- Türkiye” şiirinin ilk dörtlüğünü paylaşıyorum.

İnanıyorum ki okuyucularım şiirin tamamını okuyacaklardır.

“ Bir ananın iki oğlu,

Bir amalın iki golu.

O da ulu, bu da ulu,

Azerbaycan- Türkiye.”

Yorum Ekle